اهمیت آموزش صلح

با شکل گیری رشته پویایی به نام”آموزش صلح در افکارعمومی” در اکثر کشورها برای اجرای آموزش در زمینه صلح آمادگی لازم ایجاد گردید و بسیاری از دست اندرکاران تعلیم و تربیت خواستار تمرکز بیشتر بروی مسائل صلح، هم برنامه­های آموزشی در محدوده دانش و توجه و توانش دانش آموزان بوده­اند. خانم بولدینگ[1] تئوری پرداز صلح فمنیسم، زور و خشونت شخصی و غیر شخصی را موردتاکید قرار داده می باشد، تاکید این خانم بر تفکر آنی و تأثیر کلیدی سازمان­های غیردولتی بین المللی در ارتقای صلح می باشد.

پائولو فریر[2] بر پرورش نوعی توجه پرسشگرانه و انتقادی نسبت به خشونت تصریح می کند و تعلیم و تربیت یا پداگوژی که متکی بر گفتگو بین معلم و دانش آموز می باشد را معرفی می کند که از طریق آن معلم و دانش آموز با یکدیگر گزینه­های لازم جایگزین برای خشونت را مطالعه می کنند. مربیان صلح تفکر انتقادی را در دانش آموزان پرورش می دهند. مربیان صلح کوشش هایی در زمینه دموکراتیک ایجاد کردند که مشارکت را تدریس و عزت نفس را در دانش­آموزان ایجاد و پرورش می دهند. در واقع معلمان به عنوان الگو در تأثیر صلح جو اقدام می­کنند. از سوی دیگر هنوز نگرانی­هایی برای اجرای آموزش صلح از طریق برنامه درسی و آموزشی وجود داشته می باشد.

مونته سوری[3] در این زمینه می گوید: در آموزش، افراد را تشویق می کنند تا به دنبال علایق شخصی خود بروند، دانش­آموزان در مدرسه، آموزش می بینند که هیچ کمکی به اطرافیان خود نکنند و برای پیشرفت همکلاسیهای خود که چیزی را بلد نیستند کوشش نکنند و تنها نگران این باشند که در پایان سال ترفیع بگیرند و جایزه این رقابت  را به خود اختصاص دهند. این مخلوقات خودخواه بیچاره که به گونه تجربی ثابت شده می باشد که از لحاظ روحی و ذهنی خسته هستند بعدها خود را در زندگی همانند دانه­های جدا برروی زمین کویری می یابند که هرکس جدا از همسایه خود زندگی می کند، آن­ها بی حاصل و بی تجربه هستند و اگر طوفانی بیاید این ذره­های ریز انسانی که هیچ وابستگی به دنیا و زندگی نداشته اند به راحتی از هم پاشیده خواهند گردید. پس اگرچه مدارس به عنوان یکی از مهم­ترین عوامل موثر در ترویج فرهنگ صلح از جایگاه ویژه­ای در ادبیات آموزش صلح برخوردار می باشد شواهد و مطالعات متعددی نشان می­دهد که اعمال خشونت در مدارس از رشد تاسف باری در دو دهه گذشته برخوردار بوده می باشد و برخلاف آن چیز که که انتظار می رود مدارس همگام با بسیاری از رسانه­ها و موسسات، خشونت را به اشکال مختلف در ذهن و رفتار دانش­آموزان شکل می­دهند.حتی بهترین مدارس نیز خشونت را هر روز از طریق قوانین و مقررات و محتوای آموزشی و روش­های تعلیم و تربیت اعمال می­کنند (کارسون و لوین[4]، 1988).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه بررسی توزیع فراوانی شیوه های پذیرش مطلوب در دانشگاه های ایران

[1].Boulding

[2].Paulo Freire

3.Montesori

[4].Carsson & Levin

سوالات یا اهداف پایان نامه :

سؤالات پژوهش

الف) سؤال کلی

اندازه در نظر داشتن ویژگی­ها و مؤلفه های آموزش صلح در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چگونه می باشد؟

ب) سؤالات جزیی

  1. اندازه در نظر داشتن مؤلفه­ی آگاهی از صلح و روش های حصول به آن در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر می باشد؟
  2. اندازه در نظر داشتن مؤلفه­ی مشارکت، همکاری و تشریک مساعی در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر می باشد؟
  3. اندازه در نظر داشتن مؤلفه­ی مسئولیت پذیری برای اعمال شخصی و اجتماعی در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر می باشد؟
  4. اندازه در نظر داشتن مؤلفه­ی حل مسالمت آمیز تعارضات در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر می باشد؟
  5. اندازه در نظر داشتن مؤلفه­ی تکریم قائل شدن به تمامی اشکال زندگی و حیات در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر می باشد؟
  6. اندازه در نظر داشتن مؤلفه­ی احساس همدردی با دیگران در سطوح مختلف در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر می باشد؟
  7. دیدگاه­های معلمان و کارشناسان در محور ویژگی­های آموزش صلح چه تشابه و تفاوتی با یکدیگر دارند؟

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

پایان نامه روانشناسی

لینک متن کامل پایان نامه رشته روانشناسی با عنوان : مطالعه ویژگی­های آموزش صلح در برنامه­ی درسی دوره­ی ابتدایی از دیدگاه کارشناسان و معلمان

دسته‌ها: دسته‌بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید