مبانی نظری و عصب شناختی درمورد تماس چشمی

براساس پژوهش های عصب شناختی الگوی غیرعادی تماس چشمی در کودکان درخودمانده می تواند با مشکلاتشان در پردازش دیگر اطلاعات اجتماعی همانند هویت و شخصیت مرتبط باشد. برای نمونه چندین پژوهش گزارش دادند که فعالیت ضعیف شکنج مخروطی[1] در طول پردازش چهره در افراد درخودمانده می تواند تا حدی به کاهش خودبخودی تمرکز چشم ها منجر گردد(حاجی خانی[2]،2007). پس مدت زمان تمرکز خودبخودی بر چشم ها با سطح فعالیت شکنج مخروطی مرتبط می باشد(دالتن[3]،2005) و عدم تمرکز صحیح چشم ها در افراد درخودمانده نتیجه سطح عملکرد غیرعادی شکنج مخروطی می باشد(هادجی خانی،2007).

به تازگی در تبیین اختلالات طیف درخودماندگی به کژکنشی نظام عصبی آینه ای بشر[4] تصریح شده که ممکن می باشد زمینه ساز نقص های اجتماعی در افراد درخودمانده باشد. مطالعات FMRI  به گونه برجسته حاکی از فعالیت محدود شده جزء پیشانی از نظام عصبی آینه ای در کودکان درخودمانده در جریان نظاره و تقلید چهره های هیجانی می باشد. به علاوه نتایج، انحراف فعالیت نظام عصبی آینه ای را در کودکان درخودمانده در حوزه هیجانی به گونه مکرر نشان می دهد(داپریتو[5]و همکاران،2006 ).

[1]-Fusiform gyrus

[2]-Hadjikhani

[3] – Dalton

[4]-Human Mirror Neuron System-HMNS

[5] -Dapretto

سوالات یا اهداف پایان نامه :

آیا برجسته سازی چهره بر اندازه تماس چشمی کودکان درخودمانده موثر می باشد ؟

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

پایان نامه روانشناسی

لینک متن کامل پایان نامه رشته روانشناسی با عنوان : مطالعه اثربخشی روش های برجسته سازی چهره بر تماس چشمی کودکان درخودمانده

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه افزایش احساس تعلق به مدرسه با آموزش مثبت نگری

دسته‌ها: دسته‌بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید