دانلود پایان نامه انعکاس تصاویر افراد معلول و معلولیت در فیلم‌های منتخب

2ـ 3ـ 2ـ سینمای معلولیت در ایران

متاسفانه همانطور که پیشتر تصریح گردید مرکز مشخص و یا اسناد معتبری که بتوان در آنها تاریخچه سینمای معلولیت در ایران را مطالعه نمود وجود ندارد. پس نویسنده در این بخش بیشتر به گفتارهایی از اساتید دعوت شده در همایش رسانه و معلولیت که آذرماه 87 در تالار ابن خلدون دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار گردید و در آن حضور داشت، می‌پردازد.

در اغلب موردها، شخصیت‌ها و افراد دارای ناتوانی جسمی در سینما، تلویزیون و روزنامه‌ها، به شیوه‌ای صحیح و واقعی نشان داده نمی‌شوند و بیشتر صورتی منفی دارند برای مثال مانند فرد فلجی که ناهنجار یا جنایتکار می باشد. در ضمن اغلب جنایتکاران دارای معلولیت نشان داده می شوند چنان که به گونه‌ای تلخ و گزنده این امر القاء می گردد که به واسطه شرارت و بدی ذاتی خود به ناتوانی و معلولیت گرفتار شده‌اند. هرچند این افراد بیش از آنکه به صورت جنایتکار به تصویر درآیند به عنوان افرادی ناهنجار مجسم شده‌اند (Longmore, 1985).

این طرز تلقی را سال‌های اخیر در چند مجموعه نمایشی که در تلویزیون ایران و در ماه رمضان در معرض دید قرار گرفته‌اند به راحتی می‌توان ملاحظه نمود. افرادی که با وجود برخورداری از ثروت به واسطه بعضی گناهان یا اعمال ضداخلاقی اینک به بیماری سخت و کشنده‌ای دچار شده‌اند یا گرفتار صندلی چرخ‌دار هستند (کمالی، 1386).

مهدی منتظر قائم، عضو هیأت‌علمی گروه ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، برخوردهای مناسبتی با معلولیت را در تلویزیون ایران، یکی از زشت‌ترین حالت‌ها از بازنمایی واقیعت‌های جامعه افراد معلول می‌داند .وی سبک تولید محتوا در صدا و سیما را به نحوی که صرفاً در روز جهانی افراد معلول به سراغ یک آسایشگاه رفته و افراد معلول به نمایش درمی‌آیند. درحالی که 364 روز دیگر سال کاری برای این گروه اجتماعی انجام نمی‌گردد را یک نوع بازنمایی توریستی یا فرهیخته‌نمایی از معلولیت می‌داند وی تصریح می کند که این امر در حالی انجام می گیرد که افراد معلول در تأثیر یک مجری، گوینده یا خبرنگار در تلویزیون نشان داده نمی‌شوند. زمینه ورود این افراد به زندگی عادی تسهیل نمی‌گردد و متأسفانه در اغلب موردها سینمایی یا تلویزیونی هیچ گاه یک فرد معلول در موقعیت یک فرد عادی به چشم نمی‌خورد. از نظر او در تولید محتوا درمورد افراد معلول دچار دو نوع آفت و نقص هستیم:

1ـ تولید محتوا از سر روشنفکرنمایی، اومانیسم، جلب ترحم و موردها مشابه، اینگونه تعبیر می گردد که افراد معلول نیازمند نگاه خاص، توجه دیگران، دلسوزی و ترحم هستند.

2ـ در تلویزیون و سینما یا حتی مطبوعات معمولاً بازنمایی معلولیت از سر کنجاوی می باشد. یعنی نوعی توریسم اجتماعی، سوژه‌ای به نام معلولیت در قالب گزارش تصویری، محتوای مطبوعاتی، عکس، فیلم و داستان در یک آسایشگاه شکار می گردد تا کنجکاوی مخاطب برطرف گردد.

سوالات یا اهداف پایان نامه :

سوال اصلی

ـ انعکاس تصاویر افراد معلول و معلولیت در فیلم‌های منتخب چگونه می باشد؟

 

سوالات فرعی

1ـ فیلم‌های منتخب منطبق بر کدام الگوی معلولیتی ساخته شده‌اند؟

2ـ اندازه انطباق فیلم‌های منتخب با الگوهای معلولیت تا چه حد و چگونه می باشد؟

3ـ  کدام مؤلفه‌های الگوهای معلولیت بیشترین انعکاس را در هر یک از فیلم‌های منتخب دارند؟

4ـ فیلم‌های منتخب به کدام یک از کلیشه‌های رایج در انعکاس معلولیت پرداخته‌اند؟

5ـ اندازه کلیشه‌سازی از معلولیت در فیلم‌های منتخب تا چه حد و چگونه می باشد؟

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

پایان نامه روانشناسی

لینک متن کامل پایان نامه رشته روانشناسی با عنوان : مشخص کردن چگونگی انعکاس معلولیت و تصویرسازی از افراد معلول در فیلم‌های منتخب

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *